X
تبلیغات
نماشا
رایتل

پرسش

سلام دوست عزیز..وبلاگ جالبی دارید ! موفق باشید..دیدم شما هم دنبال اپلای کردن هستید...مثل که تجربش رو هم دارید..راسش من خیلی دوست دارم ادامه تحصیل بدم اما یه سری مشکل هست میخواستم شما یه راهنمایی بکنید ! راسش من دیپلم فنی حرفه ای دارم و الان دانشجوی کاردانی هستم..18 سالمه و 2و3 ترم دیگه دارم...میخواستم ببینم به نظرتون این کاره درستیه که من کاردانی رو تموم کنم برم خدمت بعدشم ادامه تحصیل ؟! خوب یه کم میتونم کسری خدمت جور کنم یا شایدم معافی...اما خوب مشکلم اینجاس که چجوری اپلای کنم ؟؟؟ اصلا کارم درسته که با فوق دیپلم برم !؟ چون حداقل یک سال از کاردانیم میپره !!! اونش زیاد مشکلی نیست چون پای پیش دانشگاهیم میره..خوب من هدفم فنلاند یا نروژ یا جاهایی هست که بتونم کم هزینه تحصیل کنم چون باید مستقل بشم...زبانم یه چیزایی بلدم اما واسه مدرک اقدام نکردم..آخه هوز کشور مقصد رو انتخاب نکردم !!  هزینه ی ویزای تحصیلی که این شرکت ها میگیرن چقدره ؟!؟ شرمنده سرتونو درد آوردم !! ممنون

-----------------------------------

پاسخ

خواهش میکنم. 

اول بگم که شرایط فعلی شما برای رفتن یک کم نامناسبه. متاسفم که بگم مدرک کاردانی ایران هیچ ارزشی نداره. یعنی یا باید از اول لیسانس بخونید یا اینجا لیسانس بگیرید و برای بعدا برای فوق اقدام کنید. از اون بدتر اینکه چون دیپلم رو 11 ساله گرفتید از نظر خیلی از کشورها معتبر نیست.

بازم متاسفم که بگم که از مهر پارسال خروج مشمولین برای دوره لیسانس ممنوع شده. یعنی یا باید سربازی رو برید و بعد اقدام کنید برای لیسانس مجدد یا اینکه همینجا لیسانس بگیرید و بعد برید.

بنابراین برای رفتن راه سختی در پیش خواهید داشت و باید خیلی با انگیزه باشید. البته همه راه سختی دارن! مهم اینه که آدم تصمیمی رو که میگیره تا آخر بره و ناامید نشه.

شاید اگر دیپلم 12 ساله داشتید یا اینکه این 1 سال کاردانی رو براتون حساب میکردند میشد همین الان انصراف بدید و برید سربازی. اینطوری 1 سال کاردانی رو از دست میدید به جاش توی اکثر کشورهای خارجی لیسانس 3 ساله هست (خب واحدهای عمومی ما مثل اخلاق اسلامی 1و2 و ... رو ندارن!) توی سربازی هم زبانتون رو خوب کنید. فقط یادتون نره که زبان خیلی خیلی مهمه.

اگر میخواهید فوق دیپلم بگیرید و برید چاره ای نیست که سربازی رو برید و اونجا هم دوباره از اول لیسانس شروع کنید.

اگر تصمیم دارید که برای فوق لیسانس برید که از الان باید خودتون رو برای امتحان کاردانی به کارشناسی آماده کنید تا بتونید یه دانشگاه خوب درس بخونید.


راستش هیچ کس نمیتونه برای شما تصمیم بگیره. اما من میتونم چند تا پارامتر بهتون بدم که تصمیم بگیرید:

1- بلوغ فکری: من خودم چند سال پیش که کاردانی بودم اصلا بلوغ فکر الان رو نداشتم و اگر از کشور خارج میشدم ممکن بود که برای همیشه زندگیمو از دست بدم. زندگی برام توی یه کشور خارجی اونم تنهایی وحشتناک بود. به علاوه متاسفم بگم که یک نفر از کسانی رو هم که میشناسم برای تحصیل به هند رفته بود شدیدا افسردگی گرفت و بعد از یکسال انصراف داد و برگشت. بعد از یکسال که خودش رو جمع و جور کرد رفت مالزی و به دلیل ایرانی های زیادی که اونجا بودن دیگه مشکل افسردگی نداشت اما بعد از مدتی مشکل اخلاقی پیدا کرد! خب اگر بلوغ فکری درستی داشت شاید این همه از زندگیش دور نمیشد. (البته الان داره برای فوق لیسانس میره امریکا و چون یه دانشگاه خوب مالزی خونده خیلی راحتتر قبولش میکنن)  به نظر من هر چی آدم دیرتر بره اما پخته تر باشه زحمت کمتری براش ایجاد میشه.

2- پول: خرج تحصیل توی خارج کم نیست. برای لیسانس و اکثر جاها برای فوق لیسانس هیچ فاندی به دانشجو داده نمیشه و باید خرجش رو خودش بده. من چون خودم این پول رو نداشتم با وجود اینکه تصمیم داشتم برای فوق برم نشد. اگر پول ندارید که خرج لیسانستون رو بدید خوب چاره ای ندارید که الان به رفتن فکر نکنید.

3- سربازی: مسئله بغرنجی که خیلی از ما تا قبل از سربازی نرفتن داریم. تقریبا همه زندگی رو تحت الشعاع قرار میده. از ازدواج گرفته تا خارج رفتن و ادامه تحصیل. من خودم سربازی نرفتم و علاقه ای هم ندارم برم. چیزی هم از سربازیم کم نمیشه! برای شما این مسئله مهم هست. سربازی با دیپلم رفتن خیلی سخته (من نمیدونم فقط شنیدم) اما اگر کوتاه باشه و ... شاید بشه تحملش کرد. اگر معاف میشید و یا این مدت خیلی کمه ارزش داره که قبل از رفتن خودتون رو خلاص کنید.

4- سربازی و پول: ترکیب این 2 تا یه چیز عجیبه که باید با هم ببینید. الان اگر بخواهید برید 15 میلیون وثیقه (سند یا ضمانت یا پول نقد) بذارید و کلی هم خرج اونجاست و هر چند وقتی هی باید برگردید و تمدید کنید و ... حالا ممکنه بگید که من پول دارم برم, اینجا لیسانس میگیرم و میرم اونجا و دیگه برنمیگردم و این 15 میلیون و سربازی هیچی. یا اینکه نه لیسانس میگیرم بعد میرم سربازی و بعد میرم خارج و ...

5- زبان: یادتون نره که هر جا که بخواهید برید, چه مالزی و چه هند و چه امریکا و کانادا ازتون مدرک زبان میخوان. شاید مدرکش مهم نباشه اما باید داشته باشید. از اون مهمتر اینه که اونجا درس رو به اون زبان بهتون میدن و باید یه تسلطی داشته باشید که بتونید. اگر میدونید که الان انصراف بدید و توی سربازی نتونید مدرک زبان رو بگیرید ضرر کرده اید بهتره که لیسانس رو اینجا بخونید. از اون بدتر اینکه متاسفانه توی بسیاری از کشورهای اروپایی زبان برای لیسانس انگلیسی نیست (حتی خیلی جاها برای فوق لیسانس هم انگلیسی نیست) اگر هدفتون برای نروژ و فندلاند باشه و بخواهید اونجا لیسانس بخونید احتمالا باید زبان اونها رو یاد بگیرید که کار ساده ای نیست.

6- انگیزه و هدف: این از همه مهمتره. اصلا چرا بخواهید خارج برید؟ چه هدفی دارید؟ به کجا قراره برسید که اینجا نمیشه؟ و هزار تا سئوال اینطوری که باید جوابش رو داشته باشید که توی این سفر به این سختی هیچ وقت لنگ نمونید. اگر هدفتون اینه که برید و یه جایی بگردید (مثل من!) اونجا که برسید و از این گشتن خسته بشید اونوقت دیگه دلتون نمیخواد اونجا باشید, بعد میبینید که زحماتتون به هدر رفته. تجربه من میگه که کسی که اینجا موفقه اونجا هم موفقه اما کسی که اینجا موفق نیست احتمال اینکه اونجا شکست بخوره خیلی خیلی زیاده. بنابراین اول ببینید اینجا موفق هستید و اگر نیستید چه چیزی باعث شده نباشید و اول اینجا موفق بشید.

7- سخت کوشی: درس خوندن توی یک کشور خارجی به آسونی اینجا نیست. خیلی مشکلات دیگه ای هم پیش بینی نشده باهاش برخورد میکنید که باید خیلی تلاش داشته باشید. اگر اینجا سخت کوش نیستید, اونجا سختتره که سخت کوش باشید. آیا الان در خودتون میبینید که وارد یه زندگی سخت بشید؟

8- مدرک دیپلم: متاسفم بگم که اینکه پیش دانشگاهی نخوندید برای خارج رفتن یه مقداری ضرر کردید. چونکه اکثر کشورها (تا اونجایی که من میدونم همه اروپا) میخوان که افراد دوره 12 ساله دپیلم گرفته باشن و اینطوری چون 1 سال کم میارید ممکنه که خیلی جاها نتونید پذیرش بگیرید. خب از الان مواظب این مورد باشید. شاید بتونید ادعا کنید که این یکسالی که توی دانشگاه خوندید جای اون! یا اگر فوق دیپلم رو بگیرید راحتتر میتونید بگید. (بازم بگم که فوق دیپلم اینجا اکثر جاها همون دیپلم حساب میشه)

9- تحصیل یا زندگی: تکلیفتونو با این موضوع مشخص کنید. این 2 تا با هم نمیخوره. البته جوانتر از اونی هستید که کاملا درک کنید من چی میگم اما این موضوع مهمه. اگر توی کار خودتون یه حرفه ای هستید (مثل من!) شاید ترجیح بدید که برای کار به یه کشور خارجی برید (مثل من!) اینطوری میشه درس نخوند و زندگی کرد! اما باز شرایط آدما با هم فرق میکنه مثلا من چاره ای ندارم که برای تحصیل برم اگر نرم باید اینجا 1.5 سربازی برم که هیچ فایده ای به حالم نداره, البته مجبور بشم میرم اما چرا وقتی میتونم از این زمان بهتر استفاده کنم نکنم؟ یادتون نره که برای ویزای کار هم داشتن حداقل مدرک لیسانس و چندین سال سابقه کار لازمه.

---------------------------

هزینه شرکت ها: راستش نمیدونم. برای لیسانس و فوق و دکترا با هم فرق میکنن. از 300 هزار تومن هست تا چند میلیون. به نظر من هر چی زورشون برسه. من اعتقادی به این شرکت ها ندارم و بنابراین به جز چند باری که مصاحبه های رایگانشون رو رفتم چیز بیشتری ازشون نمیدونم. همیشه فکر میکردم (و میکنم) که بدون این شرکت ها میشه اقدام کرد و پذیرش گرفت.

------------------

منو ببخشید که نمیتونم بهتر از این راهنمایی کنم. تجربه من بهم میگه که اکثر کسانی که با مدرک لیسانس از اینجا رفتن موفق تر بودن ولی افرادی هم بودن که از لیسانس رفتن و بسیار هم موفق شدن. یادتون نره که انگیزه و پشتکار و ناامیدنشدن در هیچ شرایطی بهترین راه برای رسیدن به اهداف می باشد.


برچسب‌ها: راهنمایی کلی