X
تبلیغات
نماشا
رایتل

این هفته بدجوری مریض شدم. هوا که بارونی شد اول هفته شدیدا سرما خوردم و افتادم. اگرچه افتان و خیزان توی رختخواب به چند تا استاد ایمیل زدم و سعی کردم یه سری لغت بخونم و یه مقداری هم از کتاب کاپلان و بارونز رو تموم کردم اما خیلی سرعتم کم شد. واقعا هم خسته شدم.


نمیدونم چرا این استادا جواب نمیدن. تا حالا فقط 2 تا جواب گرفتن و اونم گفتن که اپلای کن و همین و بس. خدا میدونه که اینو به همه میگن یا نه! به نظرم برای همه همینو میگن. نگاه که میکنم میبینم دانشگاه هایی که پارسال اپلای کردم واقعا جزو بهترین گزینه هام بودن. درسته که یه جاهای دیگه ای هم هست که امسال به خاطر نمره بالاتر توی تافل میتونم اقدام کنم اما اونا دانشگاه های خیلی بالایی هستن که بعید میدونم به من پذیرش بدن مثل دانشگاه های نیویورک.


یه لیست درست کردم 140 تا دانشگاه, بعد یه سری ها رو به خاطر شهرهاشون و آب و هواشون و رنک بالاشون حذف کردم, کلا الان 55 تاش مونده. خب همه این 55 تا رو که نمیشه اقدام کنم. دارم دونه دونه سایتاشونو باز میکنم به استاداشون ایمیل میزنم اما چی بگم به اون استادایی که جواب نمیدن و توی سایتشونم هیچی ننوشتن, باز بعضی ها مرام گذاشتن توی سایتشون نوشتن که بابا نمیتونیم جواب بدیم!


امتحان GRE ایم هم نزدیکه و همونطوی که حدس میزدم اصلا امکان نداره معجزه بشه و نمره این امتحان با اون یکی خیلی فرق کنه. حالا 2 هفته مونده احتمالا یه وقتی بذارم حداقل ریاضی رو برسونم به 800 چون هنوزم توی خونه خیلی غلط میزنم از روی بی دقتی هام. البته این مدت فقط وربال کار میکردم. متن ها بعضا خیلی سخت هستن و تک و توک میشه سئوالاتی که حتی از روی جوابشونم نمیفهمم که چرا جوابش این شده. به هر حال دیگه به نظرم الان استاد و اپلای حرف اول رو میزنه. امیدوارم که یکی از همین دانشگاه هایی که دوست دارم بهم پذیرش با فاند بده. دیگه خسته شدم از اینجا موندن.