X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

من همیشه سعی میکردم که توی زندگی راه های خودم رو برای رسیدن به چیزایی که میخوام اختراع کنم. با وجود اینکه توی مدرسه که بودم والیبال رو خیلی دوست داشتم و بازی میکردم, درس تربیت بدنی 2 به توصیه یکی از بچه ها بسکتبال برداشتم. چون میگفتن که بچه ها اکثرا اولین بارشون هست که بر میارن و معمولا استادش نمره خوب میده به بسکتبالی ها!
انداختن توپ توی سبد به نظر کار خیلی راحتی میآمد. اولش که استادش داشت آموزش میداد با خودم فکر میکردم ای بابا مگه کاری داره یه توپ رو بندازی توی سبد خب میگیری پرت میکنی و سمتش بالاخره میفته توش دیگه! اوایل خیلی سعی میکردم که خودم تجربه کنم. یه مدت بعد دیدم که بچه ها دارن توپ ها رو تند تند میندازن و من با وجود اینکه پیشرفت کرده بودم اما باز به نسبت بقیه ضعیفتر بودم.
از استادش خواستم که یه بار دقیق برام توضیح بده چطوری باید توپ رو پرت کنم. اونم یه بار برام توضیح داد و به دستم نگاه کرد و گفت همینطوری درسته. از اون به بعد به طرز عجیبی اکثر توپ هایی که پرت میکردم گل میشد.
این شد که فهمیدم هر کاری اصولی داره و  بهتره که آدم همه چیز رو خودش تجربه نکنه. برای همین تصمیم گرفتم که همیشه از راهش وارد یه کاری بشم. اگرچه هنوزم بدم نمیاد که اوایل خودم یه کم تجربه کنم تا چیزی که یاد میگیرم شیرین تر باشه. کسی چه میدونه شاید من یه روش بهتری بتونم پیدا کنم!