X
تبلیغات
رایتل

توی این مدت که دنبال خونه میگشتم خلاقانه ترین سایتی که دیدم این سایت WalkScore بود. یه امتیاز بندی گذاشته برای مناطق مختلف امریکا که بر اساس مغازه ها و جاهای تفریحی و ... چقدر قابل راه رفتن هستن! برای من که اینجا خیلی راه میرفتم این سایته خیلی جالب بود که ببینم توی امریکا کجاها میشه راحت راه رفت. اگر heat map اشو هم فعال کنید میتونید نقشه امتیاز راه رفتن رو به صورت رنگی ببینید.



اما برای جستجوی خونه اجاره ای, این سایت اطلاعات دو سه تا سایت دیگه رو با هم دیگه ترکیب میکنه و نشون میده. میشه علاوه بر اینکه نقشه امتیاز راه ها رو دید, گزینه هایی رو فیلتر کرد که مثلا فاصله اشون از یک محل مخصوص (مثلا دانشگاه) پیاده یا با اتوبوس کمتر از یه مقدار ثابتی باشه. همینطور هر منطقه رو جداگانه جستجو کرد. البته در حال حاضر اطلاعات مربوط به خونه ها خیلی ناقصه اما در کل برای پیدا کردن محله و محدوده و رنج قیمت اونجا بد نیست.

خوشبختانه توی امریکا کسب و کارهای آنلاین خیلی فعال و خوب هستن. برای همین خیلی از نیازها رو میشه آنلاین برطرف کرد. یکی از اینا نیاز به پیدا کردن خونه هست. پارسال که میخواستیم برای داداش خونه بگیریم, رفتیم کل شیراز رو گشتیم. به تک تک آژانس ها سر زدیم تا بالاخره یه مورد مناسب پیدا کردیم و کلا یه پروسه دو هفته ای شد. توی امریکا خیلی راحت میشه از اینترنت خونه رو پیدا کرد و بعد چند تا خونه رو که قابل زندگی کردن هستن و به نظر خوب هستن انتخاب کرد و از نزدیک طی یکی دو روز دید و یکیشونو انتخاب کرد. کسانی که مهاجرتی هم به امریکا مراجعه میکنن باز میتونن خونه رو خیلی راحت آنلاین پیدا کنن.
اینجا چند تا سایت میذارم که برای پیدا کردن خونه اجاره ای خیلی کمک میکنن. در بدترین حالت رنج قیمتی اجاره خونه رو میشه ازشون پیدا کرد. توی بعضیهاشون باید عضو شد تا به لیست ها دسترسی پیدا کرد اما عضو شدنش رایگانه.

http://www.rent.com
http://www.apartmentguide.com
http://www.apartments.com
http://www.apartmentfinder.com


البته اگر توی اینترنت سرچ کنید خیلی خیلی موارد بیشتری رو پیدا میکنید. ممکنه برای یه شهر بخصوص یا ایالت بخصوص سرویس های مجزا باشن. مثلا قبلا که دنبال قیمت خونه توی لس آنجلس بودم سایت http://www.apartmenthunterz.com نسبت به بقیه گزینه های بیشتری رو معرفی میکرد.

دو تا سایت WalkScore و ApartmentrRatings رو مجزا توی پست بعدی معرفی میکنم.

بهترین مرجع برای پیدا کردن خانه دانشجوهای ایرانی همون دانشگاه هستن. برای همین چند تا نکته رو که بچه های اونجا بهم گفتن اینجا مینویسم:


1- خونه های On-Campus به خونه های Off-Campus اولویت دارن.

چون هزینه رفت و آمد کم میشه و دسترسی به دانشگاه هم راحتتره. برای دانشجوهای دکترا که بیشتر وقتشونو توی آزمایشگاه میگذرونن و ممکنه شب بخوان دیروقت برگردند بهتره که خونه توی دانشگاه باشه!

من خودم خونه Off-Campus گرفتم چون قیمت خونه های On-Campus بیشتر بود و گرفتنشم رقابتی بود و از اون بدتر که اتاق های مشترک داشت. در ضمن من چون وضعیت رفتنم دیر مشخص شده بود برای اقدام کردن این خونه ها دیر شده بود. تجربه خوبی هم از زندگی خوابگاهی در گذشته نداشتم.



2- اولویت خونه با خونه های نزدیک دانشگاه هست.

با توجه به اینکه حمل و نقل عمومی توی اکثر شهرهای امریکا (به جز نیویورک و تا حدودی شیکاگو) بسیار خوب نیست, خونه باید تا حد امکان به دانشگاه نزدیک باشه. خونه هایی که مسیر مناسبی تا دانشگاه ندارن, حتما برای ساعات پایانی شب و رفت و آمد مخصوصا برای کسی که خونه نداره دردسر درست میکنه.


3- برای کسی که ماشین داره میتونه خونه جاهای بهتری گیر بیاره.

خونه های نزدیک دانشگاه, به خاطر اینکه حمل و نقلش آسونتره اغلب قیمت هایی خیلی بالاتر از ارزششون دارن. برای همین اگر کسی میتونه ماشین تهیه کنه میتونه خونه دورتر از دانشگاه با قیمت مناسبتر پیدا کنه.


4- نزدیکی به فروشگاه ها خیلی مهمه.

توی امریکا معمولا اینطوریه که مردم یه روز تعطیل میرن و کل خریداشونو انجام میدن. برای کسی که ماشین نداره, نزدیکی به فروشگاه ها خیلی خیلی مهمه.



5- زمان مناسب برای اجاره خونه های نزدیک دانشگاه اولین فرصت قبل از آمدنه.

هر چی زمان به ترم دانشگاه ها نزدیک میشه خونه ها گرونتر میشن. برای همین بهتره که چند ماه قبل از آمدن خونه رو تهیه کرد. در زمان شروع ترم هم خونه خیلی خیلی کمیاب میشه. البته خونه هایی که نزدیک دانشگاه نباشن برای کسی که ماشین داره همه سال گیر میاد. خونه ای که من یک ماه پیش اجاره کردم ماهی 640, الان داره اجاره میده 720 و تنها فرقش هم اینه که زمان اجاره الان دیگه خیلی نزدیک شروع ترم شده.


6- معمولا راحتتر میشه همخونه ای رو از ایران پیدا کرد تا اونجا.

اول بچه های اونجا بهم گفتن که همخونه ای اصلا نمیتونی اینجا پیدا کنی. معمولا ملیت ها با همدیگه خونه میگیرن و کلا سخته که پیدا کنی.

من همچین تجربه ای نداشتم. از سایت اپلای ابراد راحت شد همخونه ای پیدا کنم. البته دانشگاهی که میرم ایرانی زیاده داره. برای همخونه ای هم خیلی دیدم که خونه های 4 خوابه اجاره کردن و حالا دنبال یه نفر یا دو نفر دیگه میگردن که باهاشون هم خونه بشن. قیمت هاشونم مناسب بود. من چندماه عضو easyroommates.com بودم. هم خونه ای هایی که اونجا پیدا میشد هم اینکه قیمت بالایی میخواستن و هم اینکه خیلی هاشون اصلا دانشجو نبودن و اصلا نمیدونم زندگی با یه آدم 50 ساله چطوری میتونه باشه؟ قیمت ها مثلا ماهی 500 دلار بود. اما توی بولتن های دانشگاه میشد دانشجوهای همین دانشگاه رو پیدا کرد که با مثلا با ماهی 400-450 هم خونه ای میخواستن توی یه خونه 4 خوابه یا 3 خوابه نزدیکای دانشگاه. البته بیشترشون مثلا هندی یا چینی بودند و ندیدم اصلا هیچ ایرانی همچین کاری کرده باشه. خونه ای که من گرفتم هم اگر دو خوابه میخواستم بگیرم 500 دلار در میامد و الان که یک خوابه گرفتم و دو نفر هستیم نفری 320 میدیم که به نسبت خرج ها خیلی خوبه.



7- بعضی آپارتمان ها رو میشه آنلاین قبل از آمدن اجاره کرد

توی امریکا میشه بعضی آپارتمان ها رو قبل از آمدن اجاره کرد. معمولا مراحلش اینطوری :

  • آپارتمان رو از سایت های پیدا کردن آپارتمان پیدا میکنن.
  • سایت آپارتمان رو از توی اینترنت پیدا میکنن.
  • وارد قیمت Floor Plans (نقشه واحد ها) میشن.
  • معمولا یه گزینه داره Check Availability و اونو میزنن و جستجو میکنن که این نقشه آپارتمان برای تاریخی که میخوان وجود داره یا نه.
  • اگر وجود داشت میشه همونجا هزینه اشو پرداخت کرد و واحد رو اجاره کرد.

بعضی جاها اما باید تلفنی تماس گرفته بشه و پرسیده بشه که آیا واحدی آماده هست یا نه. به نظرم این جور خونه گرفتن توی امریکا هنوز با ایده آل خیلی فاصله داره و باید سر و سامان داده بشه. مثلا سایت های آپارتمان یابی توی سایتشون نمیتونن بهتون بگن که یه واحدی آماده هست یا نه. البته اگر عضو بشید و ... میتونن تماس بگیرن از مسئول آپارتمان بپرسن. اما فکر کنید چقدر باید هی تماس گرفته بشه که متوجه بشن بالاخره این واحدی که شما میخوای هست یا نه. قیمت واحدها هم توی سایت های آپارتمان یابی قیمت روز نیست. ممکنه شما یه واحدی رو ببینی زده 500 دلار بعد تماس بگیرن بگن که ما 600 دلاری الان داریم.

---------------

پاورقی: عکس ها مربوط به خونه خودم نیست و مربوط به یک آپارتمانه که از اینترنت پیدا کردم. قیمت واحدهای یک خوابه اش از 900 دلار به بالا و واحدهای دو خوابه از 1300 دلار به بالاست.

یه سئوالی که برام پیش میامد قبل از رفتنم این بود که بدونم قیمت لوازم توی امریکا چقدره که اگر ارزونتره از اینجا تهیه نکنم.


از کسانی که اونجا مقیم بودن پرسیدم, گفتن که اینجا تقریبا همه چیز گیر میاد. اگر مغازه های ایرانی نداشته باشن, مغازه های پاکستانی و عرب و ... دارن. برای خرید هم میشه از فروش های ویژه ای که بعضا مکزیکی ها میزنن و یا Yard Sale ها برای خرید دست دوم استفاده کرد. پیشنهادشون این بود که به اندازه یکی دو هفته اول با خودم وسایل ببرم و بقیه رو از اونجا تهیه کنم. برای اجناس دست اول هم میگفتن که بعضی وقتا off میخوره و میشه با قیمت خیلی خیلی خوب خرید.


به هر صورت توی امریکا یه سری فروشگاه زنجیره ای وجود داره که میشه از اونجاها همه خریدها رو انجام داد. اگرچه این فروشگاه ها بعضا گرونتر از قیمتی هست که میشه توی بازارهای اونجا گیر آورد اما دیدنشون خالی از لطف نیست. یکی از معروفترین فروشگاه های زنجیره Walmart هست که تقریبا توی همه امریکا شعبه داره و همهجور کالایی هم توش پیدا میشه.


شعبه های والمارت در امریکا

عکس شعبه های والمارت در امریکا از این لینک


من از اینجا قیمت لوازم بهداشتی و خواب و ... رو نگاه کردم که برای چیزایی که اونجا لازم دارم هزینه هاشو کنار بذارم. خیلی جالبه که قیمت همه چیز رو آنلاین زدن و میشه با این قیمت توی کل امریکا هم تهیه کرد. البته هر جایی بر اساس مالیات خودش به این قیمت اضافه میشه. مثلا تگزاس تقریبا 9% مالیات بر خرید داره. برای ما توی ایران مالیات بر خرید رو روی قیمت کالا کشیدن چون توی همه ایران ثابت است.

اینجا چند تا چیزی که داداشم که از ایتالیا برگشته, میگفت حتما اینجا بگیرم که خیلی به دردم میخوره رو میگم:


1- کیف کوله پشتی.

میگفت من برای خریدهام ازش استفاده میکردم! چون دوچرخه خریده بود و ممکن بود وسایلی که میخره یه جوری نباشه بذاره روی دوچرخه, همه رو میریخته توی اون کیف و میذاشته کولش و راحت با دوچرخه بر میگشته.


2- شلوار و شلوارک راحتی غیر کردی توی خونه

میگفت که اونجا شلوار کردی نامناسب بوده و شلوارهای توی خونه هم نسبت به اینجا هم گرونتر بوده و هم راحت نبوده.


3- ظرف های خاص برای گرم کردن غذا توی مایکروویو

شرکت یزدگل یه سری ظروف داره که حالت پلاستیک داره اما میشه توی مایکروویو هم گذاشت. برای داداشم خریده بودیم و میگفت که خیلی خیلی به دردش خورده.  هم اینکه سبکه و هم اینکه برای گرم کردن غذا بهترین چیز هست.


4- سجاده

چون اونجا همه خونه سرامیک بوده و فرش هم پهن نمیکردن نماز خوندن بدون سجاده دردسره. برای همین میگفت حتما سجاده ببر. (البته خودم میدونستم از تجربه نماز توی هتل های ترکیه)


5- پلوپز که بالاش بخار پز داره

یه نوع پلوپز خارجی توی بازار ایران هست که هم کوچیکه و هم بالاش بخارپز داره و هم میشه باهاش غذا گرم کرد و هم برنج درست کرد. میگفت بهترین غذامون اونجا سبزی پلو با کنسرو ماهی بوده که سبزی رو خشک کرده از ایران برده بودن و برنج رو توی پلوپز دررست میکردن و کنسرو ماهی هم که همه جا گیر میاد.


6- لباس بادگیر

یه بارونی که خیلی تا میشد و کوچیک میشد هم براش خریده بودیم که میگفت خیلی زمستون به دردش خورده.


7- آداپتور اضافی لپ تاپ

برای بعضی از دوستای داداشم آداپتور لپ تاپشون خراب شده بود و توی ایتالیا گیر نیاورده بودند. البته برای داداشم خراب نشده بود اما میگفت اینایی که آداپتورشون خراب شده بود, یه سری فرستادن بچه ها از ایران خریدند و آوردند. (من که میرم امریکا احتمالا مشکل ایتالیا رو ندارم!)


البته برای ایتالیا چون پوشاک گرون بود میگفت پوشاک هم با خودت زیاد ببر. مثلا براش تی شرت گرفته بودیم 15 هزار تومن, میگفت عین همینو توی ایتالیا زده بود 60 یورو! ولی فکر نمیکنم امریکا اینطوری باشه. من فعلا همه این وسایل رو تهیه کردم و از اون لیست هم فکر میکنم واجباتشو تهیه کردم. به گواهینامه فکر کنم دیگه نمیرسم اما خوشبختانه وکالت کامل جامع بلاعزل به پدر و مادرم دادم که دیگه نگران کارهایی که اینجا عقب میفتن نباشم.