تجربیات من برای خوب شدن زبان انگلیسی

یکی از دوستان در مورد زبان پرسیده بود گفتم یه پست بذارم و تجربیاتم رو منتقل کنم.

من زبانم چندان خوب نیست اما تنبلی از خودم بوده که نخوندم. من کلا توی زندگیم فقط یک ترم ABCD رو + یک ترم برای تافل رفتم کلاس زبان.

راستش رو بخواهید بنده اعتقادی به کلاس زبان ندارم. از نظر من کلاس تنها برای بچه هایی که نیاز دارن یکی هلشون بده خوبه. اگر انگیزه بالایی برای مطالعه دارید میتونید خودتون هم بخونید و یاد بگیرید بدون اینکه کلاس برید.

اگر مثل من اعتقاد داشته باشید که معلم چیزی به شما یاد نمیده و این خداست که یاد میده به این نتیجه میرسید که خودتون هم میتونید, هر چیزی که معلم یاد میده رو یاد بگیرید. خدا رو شکر الان انواع و اقسام منابع و کتاب و ... در دسترس همه با کمترین هزینه هست و حتی آدم بی پولی مثل من هم میتونه تهیه کنه و استفاده کنه.

مهارت های اصلی زبان:

زبان چهار تا مهارت اصلی داره که همشو باید با هم یاد بگیرید. برای همش هم باید تمرین کنید تا یاد بگیرید.
1- مهارت خواندن: که با ممارست توی خوندن و حفظ لغات بیشتر بدست میاد. کتاب داستان ها هم خیلی کمک میکنن.
2- مهارت نوشتن: فقط با نوشتن بدست میاد! اگر نویسنده خوبی توی فارسی باشید معمولا میتونید توی انگلیسی هم موفق باشید. اینجا باید گرامر رو خوب یاد گرفته باشید که بعدا توضیح میدم. خوبه که مدام انشا بنویسید و بدید یکی براتون تصحیح کنه تا کم کم دستتون بیاد که اشتباهاتتون کجاست یا چطوریه میشه بهتر نوشت. این تنها جایی بود که کلاس به درد من میخورد.
3- مهارت گوش دادن: که با گوش کردن با صحبت های انگلیسی بدست میاد. حفظ لغات و اصطلاحات هم خیلی کمک میکنه.
4- مهارت صحبت کردن: که باز با صحبت کردن بدست میاد. اگر یکی باشه که صحبت هاتونو تصحیح کنه که دیگه عالیه. اگر نه خودتون باید زحمتش رو بکشید.

پس هدف افزایش این مهارت ها باید باشه. حالا ببینیم برای یادگیری زبان چکارها میشه کرد (استراتژی = راهبرد).
اول از همه بگم که زبان یعنی وقت گذاشتن. اگر میخواهید هفته ای 3-4 ساعت برید کلاس تا بعد از چند سال یه چیزی یاد گرفته باشید غیرممکنه. خودتون باید وقت بذارید. اما خب ممکنه بگید نمیدونید چطوری وقت بذارید که اینجا من تجربیاتم رو با شما در میون میذارم:

راهبردهایی برای افزایش مهارت های زبان

1- حفظ لغت: خواه نا خواه شما نیاز دارید تا کلمات رو بفهمید. اینجاست که یاد گرفتن کلمه ها خیلی مهم میشه. کتاب های 504 و 450 و 1100 رو حتما باید بخونید. اگر کم آوردید بازم کتاب برای حفظ لغت هست! لغت ها رو به روش لایتنر با نرم افزار میتونید خیلی خوب یاد بگیرید. حالا ممکنه که این لغات یادتون بره اما اگر شما مطالعه انگلیسی (خوندن متون) داشته باشید امکان نداره این اتفاق بیفته. تعجب میکنید وقتی میبینید لغتی که امروز صبح حفظ میکردید عصر توی یه مقاله میبینید! این دیدن های مکرر لغات کمک میکنه که دیگه هرگز فراموششون نکنید.

2- تقویت گرامر: گرامر یه مقداریش باید توی خونتون باشه (که با مطالعه میره توی خونتون). یه مقداریش هم تمرین خودتونه. کتاب های گرامر هم زیاده. من خودم تا حالا نخوندم. همون گرامری که راهنمایی و دبیرستان خوندیم رو خیلی خوب بلدم. اما کتاب هایی مثل English Grammar in use خیلی مفید هستند.

3- مطالعه متن های انگلیسی: اگر بتونید زمان بذارید و کتاب بخونید, مثلا یک کتاب داستان, کم کم با سبک نوشتن و ... آشنا میشید. سایت ویکیپدیای انگلیسی هم که خدا باباشو بیامرزه. هر چی بخواهید توش پیدا میشه و کلی هم اطلاعات کسب میکنید و هم زبانتون خوب میشه. الان راجع به هر چی که بخواهید توی اینترنت کتاب پیدا میشه. سعی کنید تا جایی که وقت دارید متن های انگلیسی بخونید مخصوصا در مورد چیزایی که دوست دارید.

4- گوش دادن مستمر: سایت ESLPod رو که معرفی کرده بودم که یادتون هست؟ من خودم فایل هاشو ریختم توی موبایلم و توی راه شرکت یا دانشگاه گوش میدم. یعنی حتی از ساعتی که توی ماشین هم هستم نهایت استفاده رو میکنم. وقتی که گوش میدید کم کم گوش هاتون عادت میکنه و شنیداریتون قوی میشه.

5- نگاه کردن فیلم و کارتون: اگر وقت داشته باشید و یه مقداری هم زبانتون بهتر شده باشه نگاه کردن فیلم های انگلیسی خیلی کمک میکنه. کارتون ها هم بهترین نوع فیلم ها هستن. کارتون ها رو نگاه میکنید و بعد با زیر نویس نگاه میکنید. اینطوری خیلی شنیداریتون قوی میشه. فیلم های مستند رو هم فراموش نکنید.

6- حرف زدن: خب ممکنه بگید که با کی حرف بزنیم؟ با خودتون حرف بزنید! این روش خودم برای یادگیری هست.  ESLPod ها رو که گوش میدید تکرار هم کنید. چون آروم صحبت میکنه قشنگ میشه این کارو انجام داد. اینطوری هم لهجه و تلفظ تون خوب میشه. هم ذهنتون ساختارها رو یاد میگیره. فقط مثل من اگر توی خیابون این کارو انجام میدید مراقب باشید که مردم فکر نکنن که به خاطر گرونی اجاره, بالاخونه رو دادید اجاره.

7- توضیح اتفاقات روزانه برای خودتون: این برای اونایی که ضعیف هستن خیلی سخته اما اگر سطح زبانتون از یه جایی بالاتر رفت میتونید تمرین کنید. با خودتون انگلیسی فکر کنید. چیزایی که میبینید رو سعی کنید توضیح بدید. سعی کنید که کارهایی که روزمره میکنید رو بگید. اینجا کلمه کم میارید اما اگر از دیکشنری نگاه کنید کم کم کلمات رو هم یاد میگیرید.

8- ضبط کردن صدای خودتون و رفع اشکال: اگر وقت داشته باشید صحبت هایی که با خودتون میکنید رو ضبط هم کنید و سعی کنید خطا های خودتونو بگیرید که نور علی نوره. من خودم نه وقتش رو دارم و نه از صدای خودم خوشم میاد که بخوام همچین کاری کنم اما میدونم که دوستام این کارو کردن و نتیجه گرفتن مخصوصا برای تافل.

9- توضیح چیزهایی که شنیدید: یه کاری که من خیلی خوشم میاد اینه که این داستان های ESLPod رو که گوش دادم وقتی تموم شد سعی میکنم که خودم داستان رو با زبان خودم بگم. اینطوری کلماتی که یاد نگرفتم رو یاد میگیرم, اصطلاحات رو هم مجبور میشم که استفاده کنم. یه مدت که وقت بیشتری داشتم این کار رو میکردم خیلی لذت بخش بود.

10- نوشتن مقاله ای که خوندید. کلی نمونه انشای تافل وجود داره. میتونید یکیشو بخونید و بعد سعی کنید بدون اینکه بخواهید کپی برداری کنید ایده هایی رو که داشته با زبان خودتون بنویسید. یعنی عین جمله ها رو ننویسید حتی بهتره که به جز چند تا نگاه دزدکی کوچیک دیگه اصلا به چیزی که خوندید هم نگاه نکنید.

11- صحبت کردن با Native ها: خب این مورد خیلی جذابه اما برای اونایی خوبه که سطح زبانشون بد نیست. حالا ممکنه بگید Native از کجا گیر بیاریم؟! مکان های توریستی معمولا گیر میاد. اگر پنجشنبه جمعه ها یه سر بزنید به کاخ نیاوران یا ... شاید به پستتون بخورن. متاسفانه سالهای اخیر خیلی عده اشون کم شده. اما اگر نیاز به تنوع دارید این گزینه خیلی خوبه.

----------------------

من خودم همین کار ها رو میکنم. مطمئنم که اگر هر کسی هر روز از صبح تا شب هم وقت داشته باشه بازم میتونه همه کارها رو انجام بده و وقت کم بیاره. تنوع هم که داره. یه سری لغت حفظ میکنید, یه فیلم میبینید, یه کم با خودتون حرف میزنید. ESLPod ها رو گوش میدید و همزمان ورزش هم میکنید. بعد با خودتون حرف میزنید, آخرش هم میشینید مطالعه میکنید و سعی میکنید چیزایی که گوش کردید و نوشتید رو بنویسید. اگر یکی باشه آخرش که تصحیح تون کنه که عالی میشه. الان من باید سر کار برم تا پول داشته باشم بتونم دوباره اپلای کنم. اگر نمیخواستم برم سر کار می ارزید که بشینم از صبح تا شب زبان بخونم.

چرا امریکا؟ چرا UCLA؟

خب بعضی ها سئوال پیش آمده بود براشون که چرا امریکا؟ چرا UCLA؟  اینجا برخی از دلایلم رو مینویسم:

1- زبان انگلیسی:

من قراره 4-5 سال عمرم رو جایی بگذرونم که با زبانش سر و کار دارم. انگلیسی امریکایی روانترین زبان برای یادگیری من هست. وقتی درسم تموم بشه کلی توی زبانم پیشرفت کرده ام.

2- جمعیت زیاد ایرانی: 

البته اینکه ایرانی زیاد باشه خوبه یا بد رو خیلی ها بحث دارن. اما من از احساس غربت خیلی میترسم. میترسم یه جوری بشه که نتونم درس هم بخونم. ترجیح میدم حداقل چند تا ایرانی پیدا بشه که اگر دیگه به مرحله انفجار رسیدم بشه بتونم باهاشون حرف بزنم.

3- آب و هوای خوب

خب امریکا یه قاره است و همه جور آب و هوایی توش هست اما جاهایی که من دلم میخواد برم آب و هواش خیلی عالیه. برای ما ایرانی ها زندگی توی جایی که همش بارندگی باشه (مثل اروپا) یا خیلی سرد باشه (مثل بیشتر جاهای کانادا) خیلی سخته. از اون بدتر که این نوع آب و هوا افسردگی میاره آدم نمیتونه درس بخونه

4- امکان انتخاب استاد راهنما بعد از رفتن به اونجا

این نکته برای من خیلی مهم هست. من حاضرم با یه استاد رتبه پایینتر هم کار کنم اما خوش اخلاق باشه. اخلاق هم چیزی نیست که بشه از طریق ایمیل یا ... بشه فهمید. به نظرم باید اونجا بود تا بشه تشخیص داد. این کار فقط توی امریکا ممکن هست.

5- امکان انتخاب عنوان پایان نامه بعد از رفتن به اونجا

برای برخی کشورها مثل استرالیا باید موضوع پایان نامه رو با استاد راهنما قبل از درخواست ویزا و.... مشخص کرد و بعد اقدام کرد. توی امریکا اصلا اینطوری نیست. شما تا وقتی که واحد پاس میکنی وقت داری که موضوع رو مشخص کنی. این موضوع برای من خیلی حیاتیه. من یه کارایی دلم میخواد انجام بدم که خیلی بستگی به امکانات دانشگاه داره.

6- سخت بودن

شاید باور نکنید اما من چیزای راحت رو دوست ندارم! هر چیزی بدست آوردنش آسونتر باشه از نظر من کم ارزش تر هست. اگر یه چیزی سخته حتما ارزشش رو داشته که اینقدر سخت شده!

7- آخرین مقطع و اسم دانشگاه

یه چیزی که آدم تا آخر عمرش یدک میکشه همین اسم دانشگاهی هست که ازش مدرک آخرین مقطع تحصیلی اشو میگیره. من خیلی دلم میخواد برگردم ایران. قبول کنید که هنوزم توی ایران کسی که از امریکا فارغ التحصیل شده باشه از نظر اعتبار و ... خیلی فرق میکنه!

8- مهد تکنولوژی

با وجود اینکه برخی کشورها توی تکنولوژی خیلی پیشرفت کرده اند اما هنوز که هنوزه امریکا سر آمده. خیلی دلم میخواد که زندگی توی کشوری که این وضعیت رو داره تجربه کنم.

9- فرهنگ به نسبه خوب:

البته خوبی و بدی نسبی هست اما خب فرهنگ امریکا از نظر رعایت حقوق دیگران نسبت به خیلی جاها بهتره. شاید آدم بتونه چیزای خوبشون رو هم یاد بگیره.

10- فرهنگ دانشگاهی متفاوت

تا اونجایی که من تحقیق کردم فرهنگ دانشگاهی توی امریکا خیلی بالاتر و پیشرفته تر از بقیه کشورهاست. حتی اساتید دانشگاه ما به بچه ها توصیه میکنن که حتما حتما شده برای 6 ماه برن توی دانشگاه های اونطوری که با فرهنگ تحقیقاتی اونا آشنا بشن.

11- اقامت نمیخوام!

مسئله اقامت برای بعضی ها مرگ و زندگی هست اما من دنبال اقامت جایی نیستم. دلم میخواد برگردم. دلم میخواد همین دانشگاه های خودمون تدریس کنم یا شرکت خودم رو داشته باشم. هرچندکه آمار نشون میده بیشتر از 90% بچه هایی که میرن برنمیگردن اما من دلم میخواد برگردم ایران. حالا اگر نشد هم برگردیم باز بهتره که آدم جای خوب بره. قوانین جدید استرالیا هم خیلی به نفع بچه هایی که دکترا دارن و زبان خوبی دارن شده. اگر اقامتم بخوام بگیرم میرم استرالیا که خانواده ام دارن میرن.

12- شهر زیبای لس آنجلس

برای کسانی که مثل من توی تهران زندگی کردن, زندگی توی شهرهای کوچیک خیلی خیلی سخته. ما عادت داریم راه ها طولانی باشه! ترافیک باشه! دود باشه! اصلا اگر بریم یه جایی که دود نباشه از هوای صاف خفه میشیم!  لس آنجلس شهریه که نسبت به بسیاری از شهرهای خارجی بیشترین شباهت رو به تهران داره. خب آدم کمتر احساس غربت میکنه. از اون مهمتر دیزنی لند توی آناهایم هست! من دوست دارم هر روز برم شهر بازی بچه ها رو ببینم. شاید دیزنی برام بهترین جای دنیا باشه.

13- فاند دانشگاه

نسبت به استرالیا امریکا امکان فاند بیشتری داره. اما خب نسبت به کاناداخیلی فرق نمیکنه. از اروپا هم که بدتره!

14- جهانگردی

وقتی آدم درسش تموم بشه و برگرده ایران میتونه هروقت بخواد بره اروپا و بقیه کشورهای آسیایی رو ببینه اما نمیشه هر دفعه رفت امریکا, یه قاره به این بزرگی کلی طول میکشه. پس بهتره چند سال توی امریکا باشه و همه جا رو با خیال راحت بگرده بعد که برگشت اینجا بقیه دنیا رو ببینه.

15- دلایل دیگر

بازم دلیل هست. اینکه وقعا آدم چرا نه رو بخواد توضیح بده راحتتره که چرا رو توضیح بده. مگه نتونه آدم بره وگرنه چرا نره؟

حالا کانادا برخی از این شرایط بالا رو داره اما کانادا رو استخاره کردم بد آمد. مثلا دانشگاه یورک رو بدم نمیاد برم اما باز در مقایسه با امریکا که فکر میکنم خیلی فرقی نمیکنه.

پرسش و پاسخ: چگونگی اقدام برای ویزای 476

پرسش:

با سلام

من فارغ التحصیل دانشگاه امیر کبیر هستم در مقطع ارشد صنایع.ممنون می شم اگر در زمینه این ویزا و چگونگی اقدام برای این ویزا توضیحاتی به من بدهید.چون سفارت استرالیا در ایران مسئولیتی در قبال این ویزا نمی گیرد و می گوید خودتان باید با استرالیا مکاتبه کنید.این که چگونه می توان برای این ویزا اقدام کرد را نمی دانم.ممنون می شوم کمک کنید
-----------------------------------

پاسخ:

من اطلاعاتی که داشتم رو توی وبلاگم گذاشتم اما اگر میخواستم خودم اقدام کنم از طریق سایتش اقدام میکردم. خودم هم که از رفتن منصرف شدم
شما نباید بیشتر از 2 سال از فارغ التحصیلی اتون گذشته باشه و آیلتس 6 هم داشته باشید.
اینکه سفارت اینجا کاری میکنه یا نه رو نمیدونم اما ظاهرا میشه آنلاین اقدام کرد. همه اطلاعات در این مورد رو میتونید توی سایت سفارت استرالیا ببینید:
http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/476/how-to-apply.htm
گزینه اپلای آنلاین دارد و فقط یه کارت اعتباری میخواد که بتونید هزینه اپلیکیشن رو بدید.

متاسفانه من کسی رو مستقیم نمیشناسم که گرفته باشه اما غیرمستقیم میدونم که از همین

ایران این ویزا رو گرفتن

ببخشید که بیشتر از این نمیتونم کمک کنم
انجمن مایگرنت هلپ رو یه سر بزنید حتما کمک میکنند.

پرسش و پاسخ

سلام

بچه هایی که برام توی صندوق پستی پیام میذارید, متاسفام که بگم فرصت کافی ندارم که به همه سئوالات جواب بدم و از اون بدتر اینکه بلاگ اسکای اجازه پاسخ به صندوق پستی رو نمیده. از این به بعد سئوالات مهم رو سعی میکنم که توی یه بخش به اسم جواب به سئوالات بذارم که برای بقیه هم قابل استفاده باشه. اما اکیدا توصیه میکنم که سئوالاتتون رو تا جایی که میشه از انجمن های این کار بپرسید.

اپلای ابراد برای اپلای

مایگرنت هلپ و مهاجرسرا برای مهاجرت (مخصوصا به استرالیا)

خبر داغ داغ: ویزای دانشجویی امریکا چند ورودی شد

بالاخره بعد از سالها ویزای دانشجویی امریکا برای دانشجویان ایرانی چند ورودی شد.

در این مورد به خودم و همه بچه هایی که میخوان برن امریکا تبریک میگم!

یه UCLA هم به ما پذیرش بده دیگه همه چی عالیه.

اینم سایت رسمی تحصیل در امریکا

---------------------

اما الان داشتم فکر میکردم که برای ما که نرفتیم خوب میشه یا بد میشه!

خوب:

از یه طرف خوب میشه که میتونیم برگردیم. چیزی که من خیلی بهش احتیاج داشتم.

بد:

از یه طرف بد میشه چون رقابت بین بچه های ایرانی زیاد میشه. احتمالا همه اونایی که به دلیل مشکل ویزا امریکا رو انتخاب نمیکردم امسال انتخاب میکنن.

از اون مهمتر اینکه شاید دولت ایران بخواد مقابله کنه, مثلا قانونهای نظام وظیفه رو سخت تر کنه و یا قوانین اعزام رو تغییر بده.