خرج تحصیل در دانشگا ه های خارج بدون فاند

خرج تحصیل در دانشگاه های خارج اول از همه خیلی به کشور بستگی داره. کشورهای اروپایی حوزه اسکاندیناوی مثل نروژ و فنلاند همچنان دانشگاه های رایگان دارند. هرچند که هزینه زندگی در آنها بیشتره. کشورهای دیگه اروپا بعضی ها شهریه های کم دارن مثل آلمان و اتریش و فرانسه. شهریه دانشگاه های مالزی و ایتالیا هم تقریبا میشه گفت متوسطه رو به پایین هست. دانشگاه های سوئد و استرالیا دانشگاه های خیلی خیلی گرونی هستن.  هزینه زندگی توی شهرهای بزرگ اروپا از نظر اجاره تقریبا ماهی 400 یورو, توی شهرهای کوچیک و خوابگاه ماهی 250 یورو و هزینه خورد و خوراک هم با یورو دولتی از ایران هم کمتر میشه. توی نروژ و فنلاند این رقم ها ممکنه تا ضربدر 2 هم برسه.

توی امریکا و کانادا هم همه جوره دانشگاه هست. خیلی خیلی خیلی بستگی به شهر و دانشگاه داره. توی لس آنجلس ممکنه تا ترمی 30 هزار دلار هم خرج بشه. توی South Dakota ممکنه به زحمت به ترمی 10 هزار تا هم برسه! باز توی یک ایالت و شهر هم دانشگاه ها شهریه های متفاوت ممکنه داشته باشن.

چند تا قسمت توی سایت دانشگاه ها میشه پیدا کرد که در مورد هزینه ها توضیح دادن:

1- Tuition and Fees

2- Cost of Attendance Calculator

3- Financial Affidavit

حالا ممکنه یه دانشگاهی یکی از این موارد رو داشته باشه یا هر سه رو داشته باشه. فقط دقت کنید که graduate و undergraduate فرق میکنه و ممکنه برای تحصیلات تکمیلی حتی هزینه ها کمتر از لیسانس هم باشه.

با توجه به اینکه دلار خیلی گرون شده خرج ارز آزاد خیلی خیلی سخت شده. اما خوشبختانه با پیگیری زیاد میشه ارز دانشجویی گرفت. باز ارزش داره.

به نظر من در حالت کلی برای کسی که هدف ادامه تحصیل برای تحصیلات تکمیلی داره به صرفه اینه که روی دانشگاه های خارج از کشور سرمایه گذاری کنه. قبلا نوشته بودم که برای هر شرایط چه کاری بهتره. اما دو دو تا چهار تا اینه که شما توی ایران 3-4 تا دانشگاه خیلی خوب بیشتر ندارید و برای ورود به اونها باید یه رتبه خیلی خیلی تاپ داشته باشید. زمانی رو که برای کنکور میخونید تقریبا به طور کامل هدر میره اما زمانی که برای اپلای میذارید تقریبا به طور کامل استفاده میکنید چون زبان یاد میگیرید. بعد گزینه های خیلی خیلی بیشتری خواهید داشت حتی اگر سطحشون از دانشگاه های شریف و ... هم پایینتر باشه بهتر از اینه که آدم بره دانشگاه آزاد یه شهر کوچیک و اون همه خرج کنه برای مدرک آزاد. 

سایت USNews و Phds.org هم برای امریکا برای نگاه کردن حدود شهریه دانشگاه ها خوبن. اگرچه بازم توصیه میکنم که سایت خود دانشگاه رو برای این موردها چک کنید.

چند نمونه

شهریه دانشگاه لس آنجلس (UCLA) حدود 25 هزار دلار در سال (نصف برای یک ترم) و خرج یک ماه زندگی با گرفتگیری خیلی خیلی زیاد حدود 1200 هست, بخواهید راحت خرج کنید تا 2000 هم ماهیانه راحت خرج میشه. 

همین شهریه برای دانشگاه آرلینگتون UTA به حدود 15 هزار دلار در سال کاهش پیدا میکنه و خرج یک ماه زندگی وانجا تا 800 هم میتونه کم بشه.

همین شهریه برای دانشگاه South Dakota State تا 8 هزار تا توی سال کم میشه و خرج زندگی هم حدود سالی 5500 دلار میشه!!!

البته من خودم هیچوقت یه جاهای مثل DSU رو توصیه نمیکنم. چون هم سرده و هم شهرش جایی برای زندگی نیست. اما اگر شرایطم بدتر از این بود حتی ترجیح میدادم برم این دانشگاه ولی دانشگاه آزاد .... نرم. در هر صورت ایالت های اینطوری (مثل داکوتا, آلاباما و شاید تگزاس ...) میتونه برای شروع مثلا برای اونایی که میخوان فوق لیسانس رو حتما امریکا بخونن خوب باشه.

ویزاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

امروز صبح (شنبه) اینقدر توی هتل منتظر شدم تا بالاخره پست پاسپورتم رو آورد و یه ویزای امریکا توی پاسپورتم خورده بود. از پایین زنگ زدن که پست آمده و رفتم پایین و بسته امو ازشون گرفتم.

حیف که ویزام سینگل هست و حیف که برگشتم دوشنبه نیست و باید تا پنجشنبه اینجا باشم. بالاخره داستان ویزا هم به اتمام رسید. فصل دوم داستان شروع زندگی در امریکاست که از 20 آگوست (30 مرداد) شروع میشه. به زودی میگم که قراره کدوم ایالت برم و یه اسم هم برای خودم میذارم. فعلا بریم آنکارا گردی.

برای امریکا خونه گرفتم

بالاخره بعد از کلی مشورت با بچه های ایرانی اونجا خونه رو گرفتم. چند روز پیش قرار بود با همون پسری که بهتون گفت خونه رو بگیریم, من خودم پر کردم اما باید اونم پر میکرد. اینقدر دست دست کرد که خونه پر شد و از دست رفت.

با شرایطی که من میخواستم توی اون مجتمع فقط یک واحد آپارتمانی یک خوابه برای تاریخ مناسبی که میخواستم بود که دیگه منتظر نشدم و سریع اونو گرفتم. نامردا کلی پول اپلیکیشن و Approve کردن گرفتن و حالا هم که پر شده نزدیک 1000 دلار دیگه باید بدم. برای تک خوابه ماهی 640 دلار بدون هزینه آب و برق و گاز شد و حدود 100 دلار هم احتمالا اون هزینه ها میشه. یعنی فقط 750 دلار برای خونه ماهانه باید بدم. اما خوبیش به اینه که توی مسیری هست که اتوبوس داره و مستقیم میره تا دانشگاه. از این نزدیک تر نتونستم کنار دانشگاه گیر بیارم. گفتم یه خوابه بگیرم اگر کس دیگه ای خواست میتونیم با هم شریک بشیم. اینطوری هزینه ام هم نصف میشه. نقشه خونه هم به ظاهر اونقدرا بد نیست که نشه دو نفر زندگی کنن.

خیلی خوبه که آنلاین میشه همه کارها رو انجام داد. البته خیلی آپارتمان ها اینطوری نیستن.

حالا بچه های ایرانی اونجا زیاد هستن, حتی اگر این پسره هم نخواست با من خونه بگیره, هم تنهایی از پس خرجش بر میام و هم میتونم اونجا با یه نفر که بیشتر جور هستم خونه بگیرم.

(بچه هایی که میدونن این خونه کجاست خواهشا چیزی اینجا نگن, خودم میدونم که خیلی ایرانی های اون دانشگاه اینجا خونه گرفتن و احتمالا میدونن کجاست.)

---------------

تصحیح: عکس خونه عوض شد.

با وجود اینکه گفته بودم کسی چیزی نگه باز گوش نکردند, مجبور شدم عکس خونه رو عوض کنم. خوشبختانه ایرانی زیاد اینجا زندگی میکنه! ببخشید یه نظر بود که مجبور شدم حذف کنم. ایمیل هم نگذاشته بود که ازشون عذرخواهی کنم. همینجا عذرخواهی میکنم که نظرشون رو حذف میکنم.

در آنکارا - سفر دوم - روز دوم

صبح بلند شدیم و بعد از خوردن صبحانه یه کم توی اینترنت گشتم که کجا میتونیم بریم. خب مهمترین جا AntiKabir بود. برنامه MotionX GPS رو هم برای iPad ام گرفتم و نقشه این اطراف رو باهاش دانلود کردم تا همینطوری که میریم نقشه هم داشته باشیم. سرعت اینترنت 1 مگ بایت بر ثانیه بود. واقعا لذتی بردم!

حدود نیم ساعت طول کشید تا رسیدیم به AntiKabir. در کل جای بدی نبود. من خیلی خوشم نیامد چون فقط در مورد آتاتورک بود. رفتیم همه جاهاشو گشتیم و هر جا که میشد عکس بگیریم هم عکس گرفتیم. توریست ها چند تایی آمده بودند اما بیشتر خود تورک ها بودند.

بعد از AntiKabir پیاده آمدیم تا لونا پارک آنکارا. خیلی به هم نزدیک بودند. اونجا ناهار رو خوردیم. من ساندویچ جوجه گرفتم و خواهرم کوفته. برای من که خیلی خوشمزه نبود اما خواهرم میگفت که کوفته اش خیلی خوب بوده. بعدش یه بستنی خوردیم و دو ساعتی توی پارک گشتیم و عکس گرفتیم. منتهی چون تازه ناهار خورده بودیم ترسیدیم که سوار وسیله هاش بشیم.

همینطوری آمدیم و توی بازارها یه کم قدم زدیم و گیلاس و پفک و آدامس هم خریدیم و آمدیم هتل. شب تا ساعت 11 داشتیم کلیپ های جالب از یوتیوب نگاه میکردیم. چند تا کارتون باحال ایرانی شده بود (داستان های انقراض!) بعد یه عروسی خارجی بود و یه چند تا کلیپ هم از بچه ها و گربه ها و ... 

در آنکارا - سفر دوم - مگه یه اتاق 3*4 چقدر ایراد داره

من از اینترنت ارزونترین هتل ممکن رو پیدا کردم و اونجا رو گرفتم. دفعه پیش هم همین هتل بودم و دو شب اینجا خوابیدم ولی هیچ کدوم از این چیزایی که خواهرم در عرض پنج دقیقه پیدا کرد رو ندیدم.

اتاقش کوچیکه
کولر نداره
شوفاژش کار نمیکنه
دستشوییش خیلی کوچیکه
کمدش جا نداره
تختش کوچیکه
کف اش موکت نیست
دستشوییش درست کار نمیکنه
...

به نظر من هتل فقط باید تمیز باشه, اینترنت داشته باشه و قابلیت دوش گرفتن با آب گرم رو هم داشته باشه. دیگه بقیه این چیزایی که خواهرم دید رو من اگر 20 روز هم اینجا میبودم نمیفهمیدم!
اما کلا پشیمون شدم که اینجا رو گرفتم و ترجیح میدادم اون هتلی که با تور میگرفتیم و 90 هزار تومن گرونتر بود رو میگرفتم.