تمپلیت برای ایمیل زدن

از اول بگم که اصلا تمپیلیت دیگران به درد شما نمیخوره. هر کسی باید تمپلیت خودشو درست کنه و مطابق با شخصیت خودش باشه.

من خودم اینو نوشتم و میفرستادم که احتمالا اصلا به درد هیچ کسی نخوره, چون هیچ استادی به من جواب نداد. احتمال داره نامه من خیلی بد بوده باشه و یا اینکه من بدشانس باشم.

Dear Prof. ...,

     I have a Master's degree in the field of ... from University .... . I would like to pursue my graduate studies toward PhD, and I found some of your research projects interesting.

     I am a diligent student with GPA 18 of 20 and TOEFL 100. I also have some research experiences and several publications in the field of ..., specifically .... and .....

     I came to know about you and your researches via your website and some of your papers. It would be a great honor for me to attend your department and be your student. I was wondering whether you have any opening position in your group for the next fall or not. Thank you for your time and consideration.

Best regards,
.....
http://....

من برای بعضی استادا یه چیز کاملا منحصر به فرد اون استاد هم مینوشتم ولی هیچ کدومشون حتی به اون منحصر به فرده هم جواب ندادن. نوشتن اونا بعضا 3-4 تا ساعت طول میکشید اما وقتی جوابی نمیگیری فرقی نمیکنه. بنابراین به نظرم همین که یه تمپلیت داشته باشید کافیه. بنابراین توصیه میکنم حداقل برای اولش تمپلیت داشته باشید, بعد اگر استاد جواب داد میشه کم کم راضی اش کرد.

بعضی ها میرن یه ریسرچ پروپوزال هم تعریف میکنن و میفرستن که مثلا به استاد نشون بدن که.....

نحوه ایمیل به اساتید

پیش شرط: شما باید قبلا تحقیق کرده باشید و یا یک کاری بلد باشید که به درد یک استادی بخورید. 

پیش شرط 2: اینترنت مناسب با سرعت هر چی بیشتر و بدون محدودیت تهیه کنید. با دیال آپ که نمیشه. با 128Kb هم واقعا جانفرساست. سرعت اینترنت با آرامش اعصاب و صرفه جویی در زمان ایمیل به اساتید نسبت مستقیم داره. ترجیحا در مناسبت هایی که اینترنت وحشتناک کند میشه یا https قطع میشه اقدام به این کار نکنید.

مراحل ایمیل زدن

از لیست 1 اکسلی که قبلا توضیح دادم یکی یکی شروع میکنید:

1- اسم دانشگاه رو توی ویکی پدیا بزنید و یه کم با دانشگاه آشنا بشید.

2- از همونجا لینک دانشگاه رو بزنید و باز کنید (بعضی وقتا نیست باید توی گوگل بگردید)

3- از اونجا وارد دپارتمان مربوطه بشه. مثلا دپارتمان مهندسی یا دپارتمانی به اسم رشته خودتون. باید بدونید که رشته ای که میخواهید توی کدوم دپارتمان ارائه میشه. بعضی رشته ها که چند وجههی هستند باید چندین دپارتمان رو چک کنید. بعضی سایت ها اول باید وارد قسمت graduate بشید.

4- از دپارتمان لیست faculty ها رو ببینید. بعضی دانشگاه ها این لیست طولانیه و بعضی ها کوتاه. هرچی لیست کوتاه تر باشه احتمال اینکه شما ادمیشن بگیرید هم ممکنه کم بشه چون اگر نتونید هیچ استادی پیدا کنید و یا فقط یک استاد کارش به شما بخوره و آخرش نخواد شما رو بگیره حتما ریجکت میشید.

5- اساتیدی که ریسرچشون به شما میخوره رو انتخاب کنید و وارد شیت دوم فایل اکسلتون کنید. حتما صفحه شخصی استاد رو چک کنید و ببینید که چه فکری میکنه.

6- اگر چیزی خیلی اختصاصی در مورد استاد وجود داره سعی کنید توی همون فایل یادداشت کنید. حتی میتونید نظرتون رو هم راجع به استاد بنویسید. مثلا بگید که آدم مغروریه و ... میتونید نکات مهم رو هم به oneNote منتقل کنید.

7- به استادی که فکر میکنید بیشتر خوشتون میاد باهاش کار کنید ایمیل بزنید و تاریخشو توی اون فایل یادداشت کنید.

توی هر دپارتمان ممکنه بین صفر تا 3-4 تا استاد باشن که بتونید باهاشون کار کنید. کافیه که به اولی بزنید و اگر جواب نداد به فاصله چند روز به دومی بزنید. اینطوری میتونید همزمان به هر چند دانشگاه ایمیل بزنید بدون اینکه اساتید دپارتمان ها بدونن که شما دارید به همه ایمیل میزنید.

اگرچه به نظر پروسه طولانی ای هست اما اگر به طور منظم اینطوری که میگم انجام بدید خیلی کمتر میشه. دپارتمان هایی که هیچ استاد مرتبط با کار شما ندارن رو راحت بذارید کنار چون ادمیشن هم بگیرید هزار تا دردسر دارید.

اساتیدی که ریسرچ های نزدیک دارن رو هم یادداشت کنید. ممکنه که شما قبلا روی اون موضوعات استاد دقیق کار نکرده باشید اما بتونید از پس اون کار بر بیایید. به این استادا بعدا ایمیل بزنید.

چرا به اساتید ایمیل بزنیم؟

آخرین بخش جمع بندی این ایمیل به اساتید هست و فکر میکنم دیگه همه مطالب مهم در مورد اپلای رو گفته باشم.

اول اینکه بدونید یک اکثریتی از اساتید و کلا دانشگاه ها و جامعه آکادمیک چون فکر میکنن که خیلی حالیشونه توی بسیار از مسائل به روش های عهد تیرکمون سنگی عمل میکنن. یه داستان تعریف کنم تا متوجه موضوع بشید:

فرض کنید در عهد تیرکمون سنگی یکی سنگ و تیرکمون داشت و میخواست یه هدفی رو بزنه و میخواست برای این کار کسی رو که توانمندتر هست رو استخدام کنه تا از تجربه اش بهش یاد بده چطوری این سنگ رو بذاره توی کمون و بزنه. در این شرایط این فرد انتظار داره که همه اونایی که زوربازویی دارن یکی یکی بیان خودشونو معرفی کنن تا بالاخره از اینا یکیشون رو انتخاب کنه. حالا چرا خودش نمیزنه؟ چون خودش وقت نداره و باید هدف های دیگه ای رو پیدا کنه. اینطوری زحمتشم براش کمتره. از اون عهد تا حالا تنها چیزی که فرق کرده اینه که آشنایی ها ایمیلی شده!

بعضی اساتید از جاهای مختلف میتونن پول بگیرن تا تحقیقاتی رو ارائه بدن. برای انجام این تحقیقات نیازمند دانشجوهایی هستن که مسئولیتش رو به عهده بگیرن. از اونجایی که اکثریت این افراد نمیدونن که میتونن توی صفحه اشون بنویسن و یا از کسانی که دوست دارند این کار رو انجام بدن اپلیکیشن بگیرن و بررسی کنن, میگن چه کاریه صبر میکنیم بهمون ایمیل بزنن و کلا انتظار دارن دانشجوها بهشون ایمیل بزنن. حالا در نظر بگیرید که توی اون ایمیل هزار تا ایمیل از هزار جای دیگه هم میاد که نمیرسن نگاه کنن.

شما به عنوان یک دانشجو ای که دنبال فاند از نوع RA هستید چاره ای ندارید که به تک تک اساتید ایمیل بزنید و ازشون بپرسید که آیا فاندی دارن یا نه!!! این وسط اساتید مختارن که جواب بدن یا ندن. شما هم هیچ کاری از دستتون بر نمیاد. حتی نخواهید فهمید که اگر جواب نمیده چرا جواب نمیده. علت جواب ندادن هر چیزی میتونه باشه:

• اصلا فاند نداره
• ایمیل رو نگرفته باشه  (احتمال 0.00001 درصد)
• ایمیل رو باز نکرده باشه چون خیلی صندوقش شلوغ بوده باشه (احتمال 0.1 درصد)
• ایمیل رو باز کرده دیده متنش غلط و غلوط داره بیخیال شده
• ایمیل رو باز کرده از رزومه شما خوشش نیامده, حس کرده به درد کارش نخورید
• ایمیل رو باز کرده اما دیده که اون چیزایی که توی صفحه دانشگاهش نوشته رعایت نکردید و بیخیال شده
• رفته مسافرت و اصلا حال نکرده ایمیلشو چک کنه (شاید بعد از یک ماه چک کنه ها)
• دانشجوشو قبل از ایمیل شما انتخاب کرده (مثلا از بنگلادش) و دیگه حال و حوصله شما رو نداره
• دانشجوشو از دانشجوهای فعلیش انتخاب کرده 
• فکر میکنه که همه باید اپلای کنن بعد که کامیتی ادمیشن داد یه فکری کنه.
• کلا یک تفکرات فضایی ای داره که مثلا فکر میکنه شما باید کلا به 2 نفر ایمیل بزنید که یکیش این باشه و چون حس میکنه که شما به نفر سومی هم ایمیل زدید بهتون جواب نمیده.
• یه دانشجویی از ایران قبلا استاد رو پیچونده باشه (شاهکاری که معمولا دانشجوهای شریفی که اروپا قبول میشن میکنن و بعد از یکسال دلشون رو میزنه و قصد امریکا میکنن و یکسال منابع مالی استاده رو میخورن و یه آبم روش و آخرش ول میکنن میرن, کاری که انسانی نیست)
• .... (بسته به شرایط دانشگاه ممکنه دلایل دیگه ای هم وجود داشته باشه)

فکر نکنید که اگر استادی جواب داد دیگه تمومه و با بقیه کاری نداشته باشید. اگر استادی دانشجوی بهتر از شما پیدا کنه میزنه زیرش و کلا ممکنه دیگه محلی که به سگش میذاشته هم بهتون نذاره, همین استاد اگر شما بگید میخواهید جای دیگه برید انگار که توهین بهش کردید و رفتارش غیرقابل پیش بینیه.

نکته: اگر استادی فاند داشته باشه و دنبال دانشجو بگرده و زمینه اش هم به شما بخوره و تا قبلش هم دانشجوی بهتر از شما پیدا نکرده باشه حتما به ایمیلتون جواب میده. تنها موضوعی که باعث میشه همه ترغیب بشن که ایمیل بزنن, همین نکته هست.

بنابراین اگر استادی جواب نداد چون هزار تا دلیل برای جواب ندادن هست, اصلا ناامید نشید و بیخیال شید و برید سر بعدی.

اصلا چرا فاند میدن؟

برای اینکه اگر بخوان تحقیقات رو بدن به یه لیسانسه باید یک مینیمم حقوق سالی 60-80 هزار دلار هزینه کنن, در حالی که یک دانشجوی دکترا میتونه با یک سوم یا یک چهارم این هزینه پروژه رو خیلی بهتر انجام بده.

Dare to be different

Dare to be different

این عکس و پیامش چون خیلی خیلی مهم بود اینجا گذاشتم.

حتما زیاد شنیدید که توی فیلم ها بعضی پیام ها رو رمزگذاری میکنن اما نمیدونید چطوری. این یک نمونه اش هست. اینطوری به بیننده پیام میدن که متفاوت باشه و چطوری خودشو متفاوت کنه.

کلیر شدم؟ فکر کنم.

امروز سر کار بودم و اصلا حوصله هیچ کاری رو نداشتم. سایت Clearance آنکارا رو چک کردم و دیدم که شماره پرونده منو هم زده. ظاهرا کلیر شدم و باید برم ویزامو بگیرم.

برخلاف چیزی که میگفتن آدم وقتی کلیر میشه تازه ناراحت میشه که میخواد بره, من این مدت یه مقداری ناراحت بودم اما وقتی فهمیدم کلیر شدم خیلی خیلی خوشحال شدم چون حداقل دیگه میدونم که تکلیفم چیه. دیگه بقیه ساعاتی که سر کار بودم نفهمیدم چی شد, اینترنت هم شدیدا کند بود و نمیشد هیچ کاری کرد. دیگه شیرینی گرفتم و برگشتم خونه. این هفته ای که گذشت هم کلی اتفاق افتاده که وقت نمیکنم بنویسم.